Henk Houwaart was en is nog altijd verliefd op Club Brugge. Na zijn spelersloopbaan is het altijd een droom geweest om ooit trainer te worden bij Blauw-Zwart. Onder hem begint Club na een minder succesvolle periode terug prijzen te pakken. Maar ook in Europa zet hij Club terug op de kaart.
Wie herinnert zich niet de wondermatchen tegen Leningrad, Rode Ster, Dortmund …
Henk Houwaart combineerde spektakel met resultaten en maakte hierdoor Club immens populair.

Zes seizoenen als speler vanaf 1969/70 
Bekerwinnaar in 1970
Kampioen in 1972/73

Vijf seizoenen als trainer vanaf 1984/85
Bekerwinnaar in 1986
Kampioen in 1987/88
24 Europese matchen. In 1987/88 verliezende halve finalist tegen Español Barcelona.


Club haalde Henk van bij buur Cercle. “Toen ik bij Cercle trainer was, stonden wij op een bepaald moment op de derde plaats en stond Club slechts achtste. Dat was Club duidelijk niet ontgaan.”

Houwaart volgde Kessler op. Deze had een stevige basis gelegd, waar Henk verder op kon bouwen. “Velen hadden gedacht dat wat de keiharde Kessler had opgebouwd door de lossere Houwaart weer zou worden afgebouwd. Maar dan kenden ze me nog niet! Ook Happel was keihard, maar als de spelersgroep hard werkte, dan was hij een heel gemoedelijke mens. Zo werkte ik ook. Ik kon heel kwaad worden als de groep niet de juiste professionele mentaliteit toonde. Maar was de inzet en de motivatie wel aanwezig, dan toonde ik me van mijn goede kant.”

“Ik heb steeds gekozen voor een aanvallende ingesteldheid. Ik hou van het nemen van risico’s. Ik noem het bewust gokken, iets wat niemand beter kon dan Happel. Ik mag stellen dat wij publiek naar Olympia hebben gelokt. Voetbal was een feest, een spektakel. Dat is iets waar ik immens trots op ben.”

“Voor het seizoen 1985-1986 was men er in geslaagd de spelerskern samen te houden. Er waren extra inspanningen gedaan om Jan Ceulemans bij Club te houden. Voor een trainer is het een luxe om iemand als de Caje in de ploeg te hebben. Hij is een heel grote meneer, een verlengstuk van de trainer op het veld. En er was de transfer van de onbekende Jean-Pierre Papin. Papin toonde zich een eerste keer in Europa in de thuiswedstrijd tegen Boavista. Hij scoorde toen de drie doelpunten en meteen was het duidelijk dat het moeilijk zou worden hem lang in Brugge te houden …”

Henk Houwaart over de bekerwinst in 1986

IMG_5042

“De bekerwinst en de testmatchen tegen Anderlecht van dat seizoen zijn de heerlijkste momenten uit mijn trainersloopbaan. Momenten die ik hoger inschat dan de titel in 1988 of de Europese mirakelavonden in 1987-1988. De sfeer in het stadion … gewoon onbetaalbaar. Eerst de strijd om de beste van Brugge te zijn, met de Cup als beloning. En dan de dubbele confrontatie met Anderlecht. In Brussel hadden we een prachtige 1-1 uitgangspositie behaald. We hadden ons lot in eigen handen.

 

Beelden FCB Tube

Bij de terugwedstrijd kraakte Olympia, met 30.000 toeschouwers, uit zijn voegen. Met duizenden decibels en Happeliaanse toestanden toen Papin op het kwartier een voorzet van Wellens binnen knalde. Helemaal gek werd het toen op het halfuur Wellens de 2-0 scoorde. Er leek ons niets meer te kunnen gebeuren. Maar Anderlecht kwam terug en maakte er 2-2 van. Munaron verhinderde in de slotminuten nog een gemaakt doelpunt. We verloren de titel, maar we zorgden voor een onvergetelijke voetbalavond.”

1987-1988 werd een memorabel seizoen.
Club kon eindelijk, na 8 jaar, nog eens de titel pakken. In Olympia klopte Club Winterslag met 3-0 en het feest kon ingezet worden. Marc Degryse scoorde die wedstrijd twee van zijn 22 doelpunten.

IMG_5044

“Marc Degryse is nog altijd mijn lievelingsspeler. Hij was dat seizoen de onbetwiste smaakmaker. In afwezigheid van de herstellende Ceulemans nam hij zijn verantwoordelijkheid op. Zonder discussie was hij dé man van het seizoen. Ook de overheveling van Franky Van der Elst naar het middenveld werd een succes.”

“En dan waren er die Europese mirakelavonden. Buitenshuis altijd op onze donder, thuis niet te overwinnen. We scoorden thuis 17 doelpunten tegen Zenith Leningrad, Rode Ster Belgrado, Borussia Dortmund, Panathinaikos Athene en Español Barcelona. En in al die wedstrijden incasseerden we geen enkel doelpunt! Voor de loting was Olympia telkens uitverkocht. Ongelooflijke toestanden en ik hou de beste herinneringen aan de wedstrijd tegen Borussia Dortmund. Grandioos hoe toen het hele stadion stond te zingen van eins, zwei, drei, … saufen. Sterke Jan beukte de deur open, maar vooral Rosenthal was die wedstrijd onhoudbaar.

UEFA BEKER 1 8 FINALE - FC BRUGGE - BORUSSIA DORTMUND

UEFA BEKER 1 8 FINALE – FC BRUGGE – BORUSSIA DORTMUND

We geloofden echt dat we de finale konden bereiken. Na 2-0 winst thuis tegen Español lag de weg naar de finale dan ook open. Een paar dagen voor de terugwedstrijd blesseerde Caje zich echter op Lokeren. Alles zat toen tegen in Barcelona. Nog voor de rust pakt Luc Beyens rood. En toen in de verlengingen ook nog Mamadou gekwetst uitviel, moesten we met 9 verder. In de laatste seconden krijgen we het deksel op de neus. Dat was een mokerslag. Toch belette die uitschakeling niet om nog de titel te pakken.”

“Mijn vijfde en laatste seizoen als trainer van Club was het seizoen te veel. Het was een rotjaar met veel blessures, veel spelers die nooit de gewenste vorm te pakken kregen.
Ik heb in de vijf jaar dat ik trainer was bij Club getracht voetbal te brengen iedereen graag zag. In mijn laatste jaar ben ik wellicht net iets te veel supporter geweest van mijn eigen Club. Bij mijn vertrek was er echter een basis om verder op te bouwen. De titel met Leekens is daar een bewijs van.”

Met dank aan “100 jaar Club Brugge”


André Piccu over Henk Houwaart: “De optimistische levensgenieter”

In 1969 lagen de contracten in België hoger dan in Nederland en vele talentvolle voetballers van onze noorderburen kwamen in ons land voetballen. Samen met Pieter Robby Rensenbrink (DWS Amsterdam) kwam Henk Houwaart (Feyenoord, ADO Den Haag en FC Twente) Club vervoegen. Hij zal zes seizoenen in de eerste ploeg spelen en vertrekken naar FC Antwerp na het seizoen 1974/75. Henk voelde zich onmiddellijk thuis in Brugge.

Het aantal buitenlanders was toen nog beperkt in België. Wanneer het bestuur hem vroeg de Belgische nationaliteit aan te nemen om Club toe te laten een buitenlander meer op te stellen, verklaarde hij zich daartoe spontaan bereid. Ook wanneer ploegmaat Nico Rijnders buiten bewustzijn viel tijdens Club – RFC Liégeois was hij de eerste om alarm te slaan en hulp te bieden. Henkie had een beminnelijk karakter, was altijd goedlachs en bereid de goede geest in de groep te houden. Met hem was plezier verzekerd. Na zijn spelersloopbaan en nadat hij bij Cercle zijn kunnen bewezen had vertrouwde Club hem het trainersschap toe.

Houwaart heeft nooit kunnen verdoezelen dat Club de ploeg van zijn hart is. Ik heb als ploegafgevaardigde nooit meer gelachen dan gedurende de vijf jaren dat hij bij Club trainer was. Bijzonder assistent Raymond Mertens was dan meestal het slachtoffer van dienst, zonder dat hij te ver ging in zijn grollen en grappen…

Wat nog niet betekende dat Henkie zijn job niet ernstig nam, verre van zelfs. Dat bewezen de door hem behaalde uitslagen.
De meest ophefmakende van zijn matchen waren deze tegen Rode Ster Belgrado (3-1 aldaar en thuiswinst 4-0) en tegen Borussia Dortmund. De 3-0 uit de heenmatch werd in de thuismatch na verlengingen met 5-0 teniet gedaan.