Roger Van Goolimage

Zijn toverwoord? Tempo, tempo, tempo! En aanvallen! In 1975 gaven we Antwerp partij op de Bosuil. Bij een 2-1 achterstand komen we met 10 te staan. Elke andere trainer zou dan de deur dicht doen. Hopen op een 2-2 via een counter. Happel niet. “Antwerp, scheisseploeg!” vond hij. Hij stuurde libero Krieger naar voor en speelde achterin man op man. We wonnen met 2-4.


Gino Maescxziawvxuaikew5

Happel bracht me op mijn 17e in het eerste elftal. Maar hij sprak amper tegen me. Hij stuurde ons steeds het veld op met 1 idee: aanvallen! We geloofden heel sterk in onszelf. Zelfs op Wembley dacht ik dat we de Europacup zouden pakken.


Raoul Lambertb2560a8ba3236776c81166b60f5c13a4

Happel hamerde er het idee in dat we beter waren dan de tegenstander. Met offensief en snel spel. Ook zonder de bal. Met onze oprukkende backs en oprukkende libero waren we onze tijd vooruit. De spelers keken naar hem op.


Birger Jensenimage-2

Toen ik op Club arriveerde, keek Happel me met zijn brutale smoel aan. Ik zag hem denken: wat moet ik met deze wildebras? Hij vertrouwde echter blind op Ulrik Le Fèvre, die me had aanbevolen. Ik vertelde altijd vrank en vrij mijn mening. Dat zorgde dat we in een soort haat-liefde-verhouding met elkaar leefden. Hij bromde soms wel eens iets over mijn levenswijze, maar ik wist dat hij als speler nog erger was geweest. Ik trainde me kapot en stond er op de grote momenten. Zo onstond er wederzijds respect.


Eddy Warrinier

Ik zat als kinesist bijna vijf jaar naast Happel op de bank. Zijn kracht: de perceptie. Hij hoefde niets te zeggen om iedereen stil te krijgen. Hij leek zeer autoritair, maar was heel joviaal eenmaal het ijs gebroken was. Hij zocht steeds naar spelers die een verlengstuk van hemzelf op het veld waren: een speler die denkt en handelt zoals hijzelf. Bij Feyenoord Van Hanegem. Bij Club René Vandereycken. Birger was de enige die hem durfde tegenspreken.
Hij had wel eigenaardige trainingsmethodes. Hij liet op trainingskamp de spelers om zeven uur ’s ochtends opdraven. Zo kon hij om tien uur beginnen kaarten en zijn eerste cognac van de dag drinken. Over Wembley koesterde ik geen enkele illusie. Het team was niet fit en Happel begreep dat. Hij wist dat we het niet zouden halen. We waren al maandag in Londen, maar we zagen hem pas de woensdagochtend.


Henk Houwaartcrlknzrw8aanofv

Happel was als een tweede vader voor me. Hij bracht me in het eerste van ADO en ik werd geselecteerd voor het Nederlands elftal. Ik liep naast mijn schoenen en kon de roem niet aan. Hij ontfermde zich toen over me. Mijn respect voor hem is onaantastbaar.


Julien Coolsjulien-cools-panini-bruges-1978

In 1977 overleed mijn dochter Grietje in een verkeersongeval. Ze was toen nog geen zes jaar oud. Happel was er kapot van. Ze ging vaak mee naar de trainingen en Happel gaf haar dan steeds een knuffel. Hij liet me de volledige vrijheid om het drama te verwerken. Zelfs in interviews op het einde van zijn leven haalde hij dit droeve moment op. Men praat steeds over zijn vermeende gevoelloosheid. Ik heb toen aan de lijve ervaren dat hij een heel groot hart had.


André Piccu28289210214_2983d9547c_m

Met zijn gesloten karakter en streng gezicht had hij niet veel woorden nodig om discipline af te dwingen. Zijn trainingen waren beperkt in tijd maar buitengewoon zwaar en lastig. Zijn technische richtlijnen voor de match waren kort en duidelijk. Ik mocht als ploegafge-vaardigde aanwezig zijn op deze korte besprekingen maar hij vertikte het dan mij de juiste samenstelling mee te delen die op het scheidsrechterblad moest komen. Hij oordeelde dat ik uit zijn uiteenzetting de juiste opstelling kon afleiden. Wat ook gebeurde.


Georges Leekens03_georges_leekens_panini_bruges_1978

Happel hield het voetbal simpel. Theorie-lessen waren aan hem amper besteed. Op training bleek er steeds voor elk wat wils. De trainingen duurden ook niet lang. Een uurtje, niet langer. Maar die waren dan wel enorm intensief.


René Vandereyckenrene-350x450

Zowat iedereen keek met schrikogen tegen “de meester” aan. Een beetje ten onrechte, want achter de façade schuilde een vriendelijk man. Hij beperkte de conversatie tot het minimum. Er was met die vaste groep ook weinig te vertellen. Vooral tegen de Italiaanse tegenstanders heeft hij een paar keer zijn gokkersmentaliteit met succes op de spelersgroep kunnen overzetten.