“De Spionkop van Club Brugge, is de beste van het land”, klinkt het op een plaat van de Spionkop. Hautain? Zeer zeker niet. De Spionkop van De Klokke was een begrip in het Belgische voetbal. In die mate dat Knack deze Clubfans zelfs een plaats op de cover gaf. Maar daarover later meer.

Hoe alles begon? Eigenlijk heel banaal. Studenten en jonge fans warmen zich aan het aanvallende spel van Club – Club had toen een enorme thuisreputatie – en beginnen te zingen. Eerst in kleine groepjes, en stilaan zoeken deze enthousiastelingen elkaar op in de tribune achter het doel.

We zijn dan 1965. Een van de leidende figuren was Pol De Rocker. De student-atleet heeft een onstilbare inventiviteit. Steeds opnieuw worden nieuwe liedjes verzonnen. Altijd ludiek, nooit platvloers.

Toen KV Mechelen keeper Jacobs voor de derde keer de bal uit het net moest rapen, schraapte Pol zijn keel en jende “Broeder Jacobs, slaapt gij nog” op de tonen van het bekende kinderliedje.

De naam “Spionkop” ontleende men aan Liverpool, waar “The Kop” al eerder tot een legende was uitgegroeid.

Fernand Boone, Club’s doelman, had hier een grote hand in. Hij was, als toeschouwer voor zijn kameraad Wilfried Puis, met Anderlecht naar Liverpool gereisd. Fernand was daar danig onder de indruk van de Liverpool-fans geraakt, dat hij, in zijn café rechtover het stadion, niet kon stoppen over die ervaring te praten. “Liverpool, daar zingen ze de bal in het doel”. En zo nam men de naam “Spionkop” ook over in Brugge. Ook in De Klokke zou de twaalfde man een macht om rekening mee te houden worden.

Het begrip Spionkop waaide over van de Britse eilanden. Het is nog een relikwie van de Boerenoorlog in Zuid-Afrika. In de slag om de Spionkop (naam van een heuvel) werd slag geleverd tussen de Engelsen en de Hollanders. De heuvel werd een begrip. Achter de doelen op de Engelse velden was de infrastructuur vaak niet meer dan een opgehoogde hoop grond. Wie vroeger nog naar RWDM mee geweest is, kan zich daar iets bij voorstellen. Die kunstmatige heuvels, met een beter uitzicht, kregen de naam Spionkop

De Spionkop wordt “the place to be” voor de jonge enthousiaste fans. Wie een plaats wil, kan best op tijd zijn plaats opzoeken in het vak. Een uur, en bij toppers reeds een paar uur, voor de aftrap ben je er aan voor de moeite. Tijdens het wachten worden de liederen al ingezet. Vaak onder impuls van de trompettisten. Hugo Van Parijs was daar de pionier. Hij blies met de gekende Spaanse stierengevecht-akkoorden “tatata ra ta taaa” telkens weer de Spionkop tot leven. Verder waren er nog Roger Leliaert, Franckie Verrecas (ook gekend als Frank Valentino) en Wille Vincke.

spionkop1

Er werden zelfs platen gemaakt van de liedjes van de Spionkop. Deze werden een echt hebbeding voor de Clubfans. De liedjes waren vaak gebaseerd op een bestaande melodie waar dan in het sappig Brugs een Clubtekst over heen werd gezongen. De liefde voor Club (Blauw en Zwart Forever), maar ook sportieve prestaties (Ipswich-song) en legendarische spelers (Onze Lotte kan sjotten) inspireren de liedjesschrijvers.

willy2

willy7

Een van de straffe madammen, die ook gemakkelijk op de platen te herkennen is, is Vonne van de Spionkop. Vonne houdt café Tuinwijk open, een Clubcafé waar fans en spelers thuis zijn. Maar Vonne is eerst en vooral fan van Club. Alle matchen woont ze bij in het midden van de Spionkop. “De moeder van de Spionkop” is zo fanatiek, dat ze zelfs nog daags voor een bevalling achter het doel stond.

9

Spelers van Club én de tegenstanders roemen en vrezen de Spionkop van Club. De Spionkop wordt vaak een item in de pers, waar haar invloed op het spel niet onderschat wordt.

img_4637-kopie

Een anekdote die we jullie zeker niet willen onthouden, geeft mooi het enthousiasme van de Spionkop weer. Oktober 1968. Club speelt tegen Union Saint-Gilles. De mannen van de Spionkop lopen langs het veld rond met een tapijt. Supporters gooien van rond het veld geld naar het tapijt. Met het opgehaalde geld worden toeters gekocht. Crowdfunding avant la lettre. Er wordt die dag zo veel geld verzameld dat voor een van de volgende verplaatsingen gratis bussen ingelegd kunnen worden.

De editie van Knack

In 1973 speelt Club voor het eerst in meer dan 50 jaar kampioen. “Club Brugge heeft het allemaal aan de Spionkop te danken” titelt Knack, die zelfs een cover wijdt aan de Spionkop van Club.

knack1 knack2 knack3 knack4 knack5knack6

 

Teksten werden gewoon op een papier neergepend en ingeoefend.

tekst-lied-spionkop-recto

tekst-lied-spionkop-verso

 

En via oefensessies en later zelfs via berichten in de kranten werden de supporters de nieuwe liedjes aangeleerd.

img_4634

 

img_4628

 

img_4429

img_4430