Met Blauw-Zwart krijgt Club voor het eerste een echt georganiseerde supporterswerking. Er worden verplaatsingen georganiseerd, er is een magazine en er wordt met het bestuur overlegd en samengewerkt.

Van in het eerste seizoen 1945-1946 telt Blauw-Zwart reeds 410 leden en sluiten zich een aantal lokalen aan. Op dat moment is dit nog een sterk Brugs getint verhaal, zoals uit deze lijst blijkt:

  • café Louis Versyp – Smedenstraat Brugge
  • café El Dorado – Braambergstraat Brugge
  • café Charles Cambier – Zuidzandstraat Brugge
  • café De Meiboom – Smedenstraat Brugge
  • café Ter Looy – Looygemweg Brugge
  • café Du Gaz – Scheepsdalelaan Brugge
  • café De Nieuwe Velodroom – Torhoutsesteenweg Sint-Andries Brugge
  • café St Hubert – Westmeers Brugge
  • café Fortuintje – Klaverstraat Bruggecafé Den Yzer – Lange Vesting Sint-Andries Brugge
  • café De Ster – Smedenstraat Brugge
  • café M Ballegeer – Langestraat Brugge
  • café De Club – Carmerstraat Brugge
  • café Mexico – Nieuwe Wandeling Brugge
  • Hotel Singe d’Or – t’Zand Brugge

 

Later komen daar nog bij:

  • café Charles Vermoortel – Smedenstraat Brugge
  • café Sportman – Grote markt Brugge
  • café ’t Hamerken – Hooistraat Brugge
  • café Brugs Voetbal – Torhoutsesteenweg Sint-Andries Brugge
  • café Boerendans – Wollestraat Brugge
  • café Hollandse Vismijn – Vismarkt Brugge
  • café Lappersfort – Brugeoise
  • café De Mooie Molen – Carmenstraat Brugge
  • café De Nieuwe Voetbal – Sint-Andries Brugge
  • café De Gouden Ster – Hallestraat Brugge
  • café De Klokke, bij Fernand Boone – Torhoutsesteenweg Sint-Andries Brugge
  • café Saaihalle – Schouwburgplaats Brugge
  • café De Club – Torhoutsesteenweg Sint-Andries Brugge
  • café Tivoli – Sint-Katelijnestraat Brugge
  • café Bisdom – Astridlaan Assebroek
  • café De Molen – Hospitaalstraat Oostkamp
  • café De Klokke – Koolkerkesteenweg Koolkerke
  • café Schild en Vriend – Hallestraat Brugge
  • café Macieberg – Oostkamp
  • café De Put – Oostkamp
  • café Boldershol – Maele
  • café De Bijeenkomst – Sysele
  • café Oud Assebroek – Assebroek
  • café Oscar – Koolkerkesteenweg Brugge
  • café Sporthoek – Assebroek
  • café Blauwbek – Oedelem
  • café De Beurs – Markt Brugge
  • café Den Anker – Hauwerstraat Brugge
  • café ’t Hoekje – Minderbroederstraat Brugge
  • café De Kroon – Houtkaai Brugge

 

Het verhaal dat Club in Brugge geen supporters kent is duidelijk een mythe …

blauw-zwart-in-brugse

Op deze kaart kan je zien dat Club over heel Brugge supporterslokalen had

 

img_3946

img_3948

img_3947

Bij een matchdag trok toen nog een massa Bruggelingen te voet of met de fiets naar De Klokke. En niet zelden werd dan eerst verzameld in het voetballokaal, om van daar in groep, met de vlag van het lokaal in aanslag, door de stad te trekken.
In de buurt van het stadion kon men dan in een van de meer dan twintig cafés de kelen nog eens extra smeren.

img_3568

In de jaren 60 begint Club zich sportief in de top van het Belgische voetbal te roeren. Club haalt nu spelers uit alle streken van Vlaanderen. Erwin Vandendaele uit Gavere, Pierre Carteus uit Ronse, Johny Thio uit Roeselare, Fons Bastijns, Jos Volders en Julien Cools uit de Kempen en Limburg. Supporters willen hun lokale helden aan het werk zien en ook daar worden Club Brugge-supporterslokalen opgericht.

In de jaren die volgen zie je deze twee evoluties. Club Brugge verspreidt zich als een vlek over Vlaanderen. En in Brugge zelf associëren zich minder cafés met een voetbalploeg. Enerzijds omdat minder spelers zelf uit Brugge komen. Maar ook omdat, zoals in alle steden, inwoners naar de gemeenten buiten het centrum verhuizen en het cafébezoek minder alledaags wordt.

In het seizoen 1967-1968 sluit Blauw-Zwart zich aan bij de Nationale Supportersfederatie NSF. Op zich verandert er niet zo veel. Het bestaande bestuur van Blauw-Zwart blijft de federatie van supporterslokalen leiden en regelt als voorheen de verplaatsingen. Het blad Blauw-Zwart blijft verschijnen. Men geeft wel een plaats aan het NSF om elke keer een tekst te publiceren. Dit moment wordt nu aanzien als de start van de huidige Supportersfederatie. Al is alles eerder geëvolueerd uit de bestaande Blauw-Zwart structuur, dan dat er een volledig nieuwe structuur werd opgezet. .

Door het succes van Club en het groeiend aantal Supportersclubs en fans die Club ook uit volgen, wordt de nood aan coördinatie en sturing groter. In september 1973 vond Club dat het supportersleven aan vernieuwing toe was, liefst met medewerking en onder supervisie van Club zelf. Er komt een nieuw bestuur van de Supportersfederatie. En in 1976 wordt de werking gesuperviseerd door Club-beheerder Antoine Vanhove.

In 1989 krijgt de Supportersfederatie zoals we ze nu kennen vorm. Voorzitter is Jef Hendrickx, ondervoorzitter Jean-Claude Van Caeneghem. Verder zetelen nog Flor Hermans, Carlos Vermeulen, Luc Dejaeghere en Luc Demuynck in het bestuur. De rol van de Federatie wordt eerder overkoepelend, centraliserend. Ze vertegenwoordigd nu alle aangesloten Supportersclubs bij het bestuur. De nadruk komt meer te liggen op de veiligheid bij de verplaatsingen. De Brugse SF leverde hier bewonderingswaardig pionierswerk in België.

Zo zorgt de Supportersfederatie voor kaarten voor de Clubfans in hetzelfde blok in het stadion. Zo worden contacten met de thuisfans vermeden. De Federatie zorgt er ook voor dat personen die voor problemen zorgen, geweerd worden uit de Supportersclubs.

Op dit moment vind je Supportersclubs van Club – in totaal zijn er meer dan 60 – in alle Vlaamse provincies.
Een duidelijker beeld van het succes van Club over heel Vlaanderen kan je bijna niet bedenken.
Volgend seizoen viert de SF haar 50e verjaardag. We wensen hier alvast een prachtige verjaardag toe, met de nodige festiviteiten over heel Vlaanderen!

scs