Vandaag hadden we een gesprek met een grote meneer, letterlijk en figuurlijk.  Rune Lange, 187 centimeter Noors graniet.  Gentleman naast het veld, killer op het veld.  Met 70 doelpunten in 146 matchen in Brugse loondienst scoorde Rune een gemiddelde waar menig aanvaller jaloers op zouden zijn.

Op 7 december 2005 speelde Club in haar laatste poulewedstrijd voor de Champions League 1-1 gelijk tegen grootmacht Bayern Munchen.  Deze wedstrijd, die vooral in het collectieve geheugen zit vanwege die weergaloze knal van ene Javier Portillo, werd ook de allerlaatste wedstrijd van Rune Lange op Belgische bodem.  Reden genoeg voor ons om hem te contacteren voor een gesprek over zijn Brugse periode.

Rune, nadat je in 1999 Noors topschutter werd, lonkte een transfer naar het Turkse Trabzonspor.  Acht maanden later zou je er alweer vertrekken.  Wat liep er mis waardoor het in Turkije niet lukte?

Aanvankelijk ging alles goed in Turkije.  Ik werd er goed onthaald en had een zeer goed contact met mijn ploeggenoten bij Trabzonspor.  Rond nieuwjaar kwam er een nieuwe voorzitter waarna de spelers plots maanden niet meer betaald werden.

Waarna Club Brugge je opviste.  Kende je de Club of de stad al toen je er tekende?

Er was al interesse van Club Brugge voor ik bij Trabzonspor tekende.  De transfersom die Tromsø toen voor me vroeg was echter te hoog voor Club.   Door de betalingsproblemen bij Trabzonspor was ik een vrije speler waardoor Club geen transfersom meer hoefde te betalen.  Ze waren me blijven volgen en nodigden me in Brugge uit om een wedstrijd te komen bekijken.  Dat was ergens in februari.  Ik had me intussen ook al wat geïnformeerd en me laten vertellen dat Brugge een heel mooie stad is en dat Club elk jaar voor het kampioenschap speelde. Ik geraakte al snel overtuigd dat Club een goeie stap was voor me en tekende enkele weken later een contract.

Je kwam terecht onder de hoede van Trond Sollied.  Was het voor jou een voordeel of een nadeel om een landgenoot als coach te hebben?

Ik denk een mix van beiden.  Uiteraard was het een voordeel omdat hij me kende van in de Noorse competitie.  Hij wist wat mijn kwaliteiten waren en hoe hij me moest gebruiken.  Tegelijk was het een nadeel omdat elke keer ik slecht speelde het makkelijk was om te stellen dat ik in het team stond omdat ik een landgenoot van de coach was.  Ook als we verloren was het makkelijkste om de schuld bij de Noren te leggen.  Als ik had mogen kiezen had ik liever niet onder de leiding van een landgenoot gevoetbald.  Gelukkig verloren we in die periode niet al te veel matchen (lacht).

FOOTBALL : CLUB BRUGGE / STVV

Je maakte deel uit van een enorm succesvolle generatie bij Club Brugge.  Wat was volgens jou het geheim achter jullie succes?

Herkenbaarheid.  We speelden in een systeem (4-3-3) met looplijnen die iedere speler tot in de perfectie kende.  Dit zorgde voor veel automatismen in het team waardoor we wisten dat we in elke wedstrijd onze kansen zouden creeëren, zelfs op een slechte dag.  We waren ook een hecht team met spelers die voor elkaar en voor het team speelden.

FOOT : CLUB BRUGGE - ANDERLECHTJe maakte in Brugge alles mee: gewonnen titels, bekers, heroïsche CL wedstrijden.  Zijn er momenten die er voor jou bovenuit springen?

Ik herinner me nog elke goal in de Champions League die ik heb gemaakt maar de echte hoogtepunten waren voor mij de collectieve overwinningen, de twee titels en bekers staan in m’n geheugen gegrift.  Daarnaast zijn er niet echt specifieke momenten die ik koester.

De keerzijde van de medaille waren uiteraard de blessures.  Hebben die er voor gezorgd dat je uiteindelijk nooit hoger hebt kunnen mikken dan Club Brugge?

Ja, zeker de herniablessure die ik opliep in oktober 2001 heeft me veel problemen bezorgd.  Dat seizoen scoorde ik voor kerstmis 16 goals.  Ik zat in de vorm van m’n leven dus speelde ik verder.  Ik kreeg na de winter echter steeds meer en meer pijn en kon na de winterstop nog maar vier goals scoren.  Ik ben zo blijven doorgaan tot het echt niet meer te harden was en we in oktober 2002 besloten om over te gaan tot operatie.  Na die operatie heb ik enorm hard getraind om het niveau van dat najaar van 2001 opnieuw te halen.  Dat is me echter nooit gelukt.  Gelukkig kon ik toch nog tot op een niveau komen waarmee ik Club van dienst kon zijn.

FOOT : MOUSCRON - CLUB BRUGGEJe was en bent nog steeds enorm graag gezien bij de Brugse fans.  Is er nog een leuke anekdote die je hen niet wilt onthouden?

Er is niet meteen een moment of anekdote die me te binnen schiet.  Ik kan enkel zeggen dat ik echt hield van de Brugse fans, nu nog steeds trouwens.  De supportersavonden die we op maandagavond in gans het land hadden zijn onvergetelijke ervaringen.

In Brugge vond je uiteindelijk ook de liefde van je leven, vanwaar de beslissing om toch terug te keren naar Noorwegen?

Mijn contract in Brugge zou gaan aflopen dus koos ik in samenspraak met mijn vriendin voor een avontuur bij Valerenga, een club uit Oslo.  Het leven beviel ons daar en na m’n actieve carriere hebben we ons hier verder gesetteld.

Laatste vraag: In 2011 verscheen in de media dat Rune Lange voor Club Brugge zou gaan werken als scout voor de Scandinavische regio.  Doe je dat nu nog en wat houdt die job concreet in?

Ik ben niet in dienst bij Club of werk niet als scout voor Club.  Wel gebeurde het al dat ze me contacteren en vragen naar m’n mening over een speler in de Noorse competitie.  Als ze me bellen of vragen voor me hebben dan help ik hen graag verder.