img_0973-1

Op zaterdag 30 mei 1959 brak er een waar volksfeest uit in de stad Brugge en omgeving: Blauw en Zwart was via een tweede plaats in twee nationale achter Daring C.B. gepromoveerd naar eerste. Vanaf dit moment zou FCB de hoogste klasse van het Belgisch voetbal niet meer verlaten.

promotie_1959-jpg

img_1162-1100x976

Nog in diezelfde zomer nam André De Clerck de fakkel van zijn vader Emile als voorzitter over. Hij stond voor zowel een financiële als sportieve uitdaging: FCB was als promovendus nieuw in de hoogste afdeling en er moest een nieuwe ploeg bijeengebracht worden, terwijl er ook geïnvesteerd moest worden om het Dyserinckstadion te moderniseren en het toeschouwersaantal uit te breiden.

De tribune werd vergroot en een café gebouwd aan de ingang van het stadion. De banden met Aigle-Belgica werden verder uitgewerkt en de lucratieve transfer van toptalent Fernand Goyvaerts naar Futball Club Barcelona in de zomer van 1962 zorgde gelukki8965504g voor financiële zuurstof.  Naast de verhuur van reclamepanelen rond het veld, bleef het ook gebruikelijk om jaarlijks de exclusieve verkoop van roomijs, choco-ijsjes en belegde broodjes aan de meestbiedende firma’s toe te wijzen. Opmerkelijk is dat sinds 1971 de firma Verkindere uit Rumbeke die slag thuishaalde.

schermafbeelding-2016-11-15-om-20-15-01Naast andere initiatieven, onder andere micro reclame tijdens de thuiswedstrijden, veranderde een beslissing van de Belgische voetbalbond van 1972 het reclamelandschap binnen de voetbalwereld drastisch. Van dat ogenblik af was het toegelaten dat publiciteit op de truien van de spelers werd gedragen. Club wou onmiddellijk mee op de kar springen en sloot voor twee seizoenen een overeenkomst met de N.V. Carad Radio en Televisie uit Kuurne.

Ondanks een actieve jeugdpolitiek met een eigen kadetten- en miniemenschool (waaruit later talenten als Norbert Denaeghel en Rony Rossel zouden doorstromen), ontsnapte FCB niet aan de intrede van het beroepsvoetbal in België: men begon een paar
buitenlandse spelers te volgen en vanaf 1961/62 verschenen de eerste
(semi-)professionele buitenlanders: de Hongaar Sandor Baranyi (1935-1964), de Kroaat Zanetic-Zalante en de Duitser Werner Hofmann, en de in 1963 aangeworven Congolezen Alfons Bolemba-Essamba en Alfons Kabeya.

4fdf360d83293De eerste echt geslaagde buitenlandse aankoop, werd persoonlijk door voorzitter De Clerck via een heuse manager (Schramm) in de zomer van 1963 afgehandeld. Het ging om Walter Loske die van het Oostenrijkse Graz werd aangekocht. Uiteindelijk zou hij zeven seizoenen bij Club blijven en 165 wedstrijden in het blauw-zwarte shirt spelen.

De dure aankopen zetten FCB tot nadenken en er werd meer in de Vlaamse provincies naar eigen Belgisch talent gespeurd. Vandaar de samenstelling van de generatie met Boone, Freddy Hinderyckx, Gilbert Marmenhout, Erwin Vanden Daele, Thio, Lambert, Carteus. De binnenlandse transfers van ervaren spelers werd toegespitst op … stadsrivaal Cercle, met namen als Luc Sanders, John Moelaert en Gilbert Bailliu. Later kwamen er ook Bastijns (in 1967) en Leekens (in 1972) bij. In het buitenlands circuit werden vanaf 1967 vooral de Scandinavische (Axelsson, Turesson, Le Fèvre) en Nederlandse (Houwaert, Rensenbrinck, Nieuwenburg, Rijnders, Veenstra en Geels) markten afgeschuimd.

Het was die ambitieuze aankooppolitiek en het beginnend professionalisme met hoge spelers- en trainersweddes (Norberto Höffling, Juan Schwanner, Henri Dekens, Louis Dupal, Milorad Pavic, Frans de Munck en Leo Canjels) die, gecombineerd met het blijvend investeren in gebouwen en terreinen, uiteindelijk niet enkel zou leiden tot een resem ereplaatsen in de Belgische competitie, Europese voetbalavonden (sinds 1967) en Belgische bekertriomfen in 1968 en 1970 en de felbegeerde titel in 1973, maar uiteindelijk ook tot zware bijna onoverkomelijke financiële problemen.

1973