Het lijkt wel de spitsenweek. Na Ronny Rosenthal contacteerden we deze keer die andere goalgetter, Bosko Balaban. Of zeg maar “Super Bosko”.

Bosko, kan je even aan ons meegeven hoe je in Brugge terecht bent gekomen?

Ik ben op mijn tiende beginnen voetballen bij Rijeka. Dit is een kleine Kroatische ploeg. Rond mijn twintigste ben ik er in geslaagd een transfer naar Dinama Zagreb af te dwingen. Dinmao is de nummer 1 ploeg in Kroatië.

Ik deed het daar zo goed dat ik door Aston Villa werd opgemerkt. Maar mijn transfer naar Birmingham werd geen succes. Men had er heel ervaren spitsen en het lukte met niet om een plaats in de ploeg te krijgen.

Even heeft het er naar uit gezien dat ik bij Empoli in Italië aan de slag kon gaan. Maar op dat moment was Kroatië nog geen lid van de Europese Unie en ik zou bijna een half jaar moeten wachten tot ik een vrije speler zou worden. Daarom keerde ik terug naar Dinamo om die tijd te overbruggen. Zo lang gewoon mee trainen en niet spelen zag ik niet zitten.

Toen ik een vrije speler was, bracht een Kroatische spelersmakelaar me in contact met Club Brugge. Op dat moment was meneer D’Hooghe de voorzitter, Antoine Vanhove directeur, en Marc Degryse technisch directeur. Mijn trainer werd Sollied.

Ik had een lastige start. Enerzijds was ik bang dat ik door de lange inactiviteit niet met de perfecte conditie en met een tekort aan wedstrijdritme zou starten. En bij de start van mijn periode bij Club blesseerde ik me dan nog en moest ik een maand aan de kant blijven.

Maar gelukkig heb ik mijn “skills” en mijn doelgerichtheid nooit verloren. Na mijn blessure startte ik sterk en maakte ik meteen goals.

Daarna werd het “easy”.

Hoe zou je jezelf als spits beschrijven?

Ik ben iemand die alleen bezig is met het zoeken naar de beste positie om gevaarlijk te zijn. Zowel op een wedstrijd of als op training, dat maakte niets uit voor me. Ik was altijd bezig met het vinden van “the easiest way to the goal”.

En natuurlijk is het belangrijk dat je in een goed team en bij een goede coach terecht komt. Daar had ik echt wel geluk bij. Ik kwam in een heel sterk team. De coach speelde aanvallend voetbal, met vaste patronen. Op die manier krijg je als spits veel kansen, en leer je ook snel wat je in bepaalde spelsituaties mag verwachten. Het maakt het gemakkelijker en ook leuker. We speelden toen heel mooi voetbal.

Met Sollied plaatste je je ook voor de Champions League.

Ja, dat was de wedstrijd tegen Valerengen. Bosko begint uitgebreid te beschrijven hoe de match verloopt, welke minuut wat gebeurt en weet in detail de aanloop naar het doelpunt te beschrijven. Bosko schiet ons zo naar verlengingen en penalties. Waarna hij ook de laatste, beslissende penalty scoort en zo held van de avond wordt.

Bosko in de wedstrijd tegen Valerengen

Bosko in de wedstrijd tegen Valerengen

De Champions League is het hoogst haalbare voor elke speler. Het is het platform waar je je kan tonen tegen de grootste en beste ploegen. Je moet echt op je best zijn. Je leert enorm veel. Wij moesten zo spelen tegen Juventus en Bayern München. Dit waren ongelooflijke ervaringen. En ook commercieel zijn dat enorm belangrijke momenten voor de Club.

Voor een spits is het eigenlijk eenvoudig. “Fans like you, or they hate you”. Ik heb altijd 100% gevochten en ik scoorde vaak een doelpunt. Dan is het leuk voetballen.

Je hebt altijd een goede relatie met de fans gehad.

De fans van Club zijn heel sterk betrokken bij hun ploeg. Het is alsof Club Brugge voor hen even belangrijk is als hun familie.

Daarom is het belangrijk om ook veel terug te geven aan die fans, zeker aan zij die overal mee gaan naar wedstrijden met Club Brugge.

Blue Army is een echt toffe groep. Ze doen fantastische acties en zijn altijd positief. Ze zijn ook ongelooflijk trots op hun ploeg. Het is echt fantastisch om voor zo’n fans te kunnen spelen.

Het enige minpuntje aan mijn periode bij Club, was dat ik te veel verschillende trainers heb gehad. Het is voor een speler lastig om zo vaak opnieuw te moeten beginnen en te leren wat een coach wil.

Bosko, heb je nog een leuke anekdote voor ons?

Ja, mijn doelpunt, de 2–3, op STVV.

Een tweetal weken voor die wedstrijd had ik op TV een prachtig doelpunt gezien. Het was een ingestudeerde vrije trap. En tijdens de trainingen later die week, had ik daar speciaal met Klukowski op geoefend. Het was al na de 90e minuut en we kregen net naast de 16 een vrije trap. Dat was de perfecte plaats om die vrije trap uit te voeren. Je ziet me nog even bij Kluko langs gaan en ik zeg hem “Dit is het moment, we doen onze vrije trap”. En dan komt die bal en ik schiet hem perfect binnen. “That was really nice”.

Bosko

Bosko viert met de fans op Stayen

Bosko, wat doe je nu na jouw carrière als voetballer?

Ik ben nu actief als football agent. Mijn actieterrein is heel Europa. Dus ik kom zo ook nog bij Club langs.

Zo heb ik Andrej Kramarić in mijn portfolio steken. Die speelde bij Rijeka, waar ik dus ook begon. Een tweetal jaar geleden heb ik hem nog bij Club aangeboden. Maar plots kwam er ook interesse vanuit de Premier League, van bij Leicester. En toen werd hij heel snel onbetaalbaar voor Club. Momenteel speelt hij bij Hoffenheim, waar hij topschutter werd.

Het zou natuurlijk heel mooi zijn mocht ik nog een goede speler bij Club aan het spelen krijgen.