imagesVoor ‘De Klokke’, het gebouwtje aan het stadion waar de Clubshop in gevestigd is, staat een klein borstbeeld van Albert Dyserynck. Veel mensen passeren het beeld tweewekelijks zonder waarschijnlijk te beseffen wie de man was en waarom zijn standbeeld juist daar een plaats verdient. Zonder Dyserynck zou Club Brugge nooit zijn kunnen uitgroeien tot de Club die het nu is.

Albert Dyserynck was bestuurder van de Nederlandse Gist – en Spiritusfabriek, een bedrijf uit de Wulpenstraat. Daarnaast was hij ook nog vertegenwoordiger van champagnemerk Heidsieck Monopole. Naast zijn professionele activiteiten was hij erg actief in het verenigingsleven, zo was hij erevoorzitter van Koninklijke Brugse Zwemkring. Als lid van de Brugse vrijmetselaarsloge, La Flandre, kende hij Emmanuel De Cloedt, de eigenaar van de Klokke en werd hij in het najaar van 1913 lid van het bestuur van Club.

In 1919 werd Albert Dyserynck tot voorzitter van Club Brugge verkozen. Eén van de eerste belangrijke acties die hij ondernam had te maken met De Klokke. Hij richtte een coöperatieve genootschap die het terrein opkocht voor 50.000 frank. Later kocht hij zijn partners uit en schonk hij de totale infrastructuur met een waarde van 80.556 frank,een bedrag waar een gewone arbeider 14 jaar voor moest werken, voor een symbolische frank aan Club Brugge! De eigendom van de Klokke bracht een grote financiële zekerheid en heeft voor Club lange tijd als een appeltje voor de dorst gediend. Nog onder Dyseryncks impulsen werd Club meer en meer gemoderniseerd. Er werden inkomsten gevonden in sponsoring. Men liet reclame plaatsen rond het veld en aan de straatkant. Het eerste merchandise-item stamt ook uit die periode. Club gaf een pijpenfabrikant de toestemming om de naam RFC Brugeois te gebruiken voor zijn nieuwe pijp. Veel bedrijven die Club sponsorden waren contacten van Dyserynck. Nog een belangrijke stap die gezet werd door Club onder zijn bewind was de omvorming van de feitelijke vereniging tot een vzw.

Dyserynck was gekend in de Brugse beau monde, maar zeker geen elitair figuur. Hij was er om bekend bruggen te bouwen over de klassenverschillen heen. De fabriek waar hij voor werkte was één van de pioniers in Brugge in het creëren van sociale voorzieningen voor zijn personeel. Ze letten er specifiek op dat de arbeiders gezonde ontspanningsvormen ter beschikking hadden. Zo had de fabriek een turnafdeling en een voetbalploeg. Als een echte vader voor zijn spelers lag hun gezondheid hem nauw aan het hart. Hij liet in 1926 een verzekering afsluiten die de spelers zou vergoeden bij werkonbekwaamheid ten gevolge van voetbalaccidenten. De verzekering koste Club 4000 frank per jaar! Onder zijn bewind werden de kleedkamers gemoderniseerd en met verwarming uitgerust en werd het veld sterk verbeterd. Ook de supporters  werden niet vergeten. De goedkoopste staanplaatsen, de populaires, kregen een afdak. In die periode stegen de toeschouwersaantallen naar een gemiddelde van 10.000 per wedstrijd.

Aan het voorzitterschap van Dyserynck kwam abrupt een einde op 9 februari 1931. Op een koude morgen, ging zijn auto van de beijzelde weg in Maldegem, Donk. Het nieuws sloeg in als een bom. Op 12 februari werd hij begraven. De hele plechtigheid en rouwstoet lokte duizenden rouwenden: hoogwaardigheidsbekleders naast vele gewone supporters. Zelfs de Frères gaven hun leerlingen de gelegenheid om de stoet te groeten toen die voor het groen-zwarte nest passeerde.

5bbd6dcaf765d8466af22053c2f78c88e3f81e5964b4168c3a564087917b90e9

Uit dankbaarheid werd De Klokke, tot Albert Dyserynckstadion omgedoopt en iets meer dan een jaar na zijn overlijden werd een monument ter zijner nagedachtenis opgericht aan de ingang van het stadion. Zijn borstbeeld werd na de verhuis naar Olympia meegenomen en kreeg opnieuw een prominente plaats.