Tijdens de Eerste Wereldoorlog lag de Belgische voetbalcompetitie volledig stil. Het grootste deel van België lag in bezet gebied en alle spoorlijnen werden door de Duitsers gebruikt om troepen en materiaal te transporteren. Sommige ploegen zagen hun veld opgevorderd en konden zelfs niet doorgaan met trainen. Veel spelers waren er trouwens niet, de meesten waren gemobiliseerd en zaten in het leger.

Voor Club Brugge was de situatie niet anders. Het veld van Club werd door het Duitse leger gebruikt als parkeerplaats en de infrastructuur werd volledig verwaarloosd. Ook de meeste speler zaten in het leger maar dat weerhield hen er niet van om te voetballen. Als ontspanning werd er achter het IJzerfront duchtig gevoetbald. Het leger moedigde dit aan als gezond vertier en voor veel jongens was het een kennismaking met de voetbalsport. Een competitie tussen de verschillende legereenheden zag al snel het levenslicht. In 1915 werd voor het eerst een interland georganiseerd. Een Belgische selectie klopte een Franse ploeg met 3-0. Dit soort wedstrijden werd steeds vaker georganiseerd. Het waren echte publiekstrekkers en werden goed voor het moreel van de troepen bevonden. Er ontstond een soort nationale ploeg van het leger die overal rond de Belgische kleuren ging verdedigen. Die ploeg werd de Front Wanderers gedoopt.

Hector "Torten" Goethinck vertrekt naar het front. Voor zijn café verzamelen de miliciens om te vertrekken. Goethinck staat centraal, met zijn dochter op de arm. (foto: Stephane Verfaillie)

Hector “Torten” Goethinck vertrekt naar het front. Voor zijn café verzamelen de miliciens om te vertrekken. Goethinck staat centraal, met zijn dochter op de arm. (foto: Stephane Verfaillie)

Veel van de spelers van die Front Wanderers kwamen uit de hoogste voetbalklasse en ook Clubspelers als Hector Goetinck en Felix Balyu werden geselecteerd voor die wedstrijden. Als ze verlof hadden tenminste. Tussen de wedstrijden door zaten de ‘voetbalsterren’ gewoon aan het front, waar de dood elke dag om de hoek loerde. Dominique Baes, speler van Cercle en goede vriend van Goetinck werd dodelijk getroffen door een Duitse sluipschutter eind augustus 1918. De front Wanderers speelden niet alleen achter het front maar gingen ook op tournee in Engeland, Frankrijk en Italië waar ze furore maakten. In 1917 speelden ze bijvoorbeeld wedstrijden in Liverpool, Manchester en Birmingham. Onder het kapiteinschap van Goetinck  gingen ploegen als Celtic en Aston Villa voor de bijl. Enkel in Manchester United moesten de Belgen hun meerdere erkennen.

frontwanderers

Toen in 1919 de Belgische competitie werd heropgestart, telde Blauw Zwart maar liefst 9 oorlogsveteranen in zijn rangen. Allemaal mannen die gehard waren door de oorlog en die in topconditie verkeerden door het vele voetballen achter het front. Toch waren de verwachtingen voor het seizoen niet erg hoog gespannen bij het Brugse bestuur, ze drongen bij de voetbalbond er op aan om niemand te laten degraderen dat seizoen, wat overigens aanvaard werd. Die vrees bleek ongegrond: Club speelde snel en krachtig voetbal en overrompelde de tegenstanders in ware ‘kick ’n rush’ stijl. Omdat de herstellingswerken aan het terrein nog niet afgewerkt waren bij het begin van de competitie, werden een aantal thuiswedstrijden van Club uitgesteld. Daardoor had grote concurrent Union op 22 februari al zijn laatste match gespeeld, terwijl Club er nog 4 te goed had! De voorsprong van Union was toen 6 punten. Club moest dus zijn laatste 4 wedstrijden winnen om kampioen te spelen. Het deed dat ook met verve en bij de laatste match tegen RC Mechelen, 3-0, brak een gigantisch volksfeest los. De eerste titel uit de Clubgeschiedenis was een feit, mede dankzij de ervaring opgebouwd tijdens de oorlog. Vreemd genoeg werd enkel Félix Balyu geselecteerd voor de Olympische ploeg die het goud pakte op de spelen van Antwerpen 1920. Ook die ploeg was een doorslagje van de Front Wanderers.

Club Brugge landskampioen 1919-1920

Club Brugge landskampioen 1919-1920


Enkele wedstrijden van de Front Wanderers:

  • 1 april 1917: België – Frankrijk 3-1
  • 3 juni 1917: Italië – België 3-4 (in Milaan)
  • x juni 1917: Modena XI – België 0-5
  • x juni 1917: Milan FC – België 6-4 
  • 17 november 1917: Schotland – België 1-2 (Glasgow)
  • 21 november 1917: Engeland – België 1-2 (Liverpool)
  • 24 november 1917: lokale selectie Birmingham – België 1-6
    (voor 15.000 toeschouwers met oa. doelpunt van Balyu).
  • 16 februari 1918: Engeland – België 2-5 (Birmingham)
  • 9 september 1918: Engeland (Royal Navy) – België 1-1
  • 14 september 1918: Engeland – België 2-2 (Chelsea)