Marcel Van Vyve werd geboren in 1910. Van 1929 tot 1945 was hij actief als linksbuiten bij Club. Na zijn carrière als speler wordt hij concièrge op de Klokke. Met zijn vrouw “Meentje” woonde hij al sinds 1934 in de achtertuin van het stadion. Marcel werd terreinbewaarder. Meentje zorgde er dan weer voor dat de truitjes, broeken en kousen van de spelers er piekfijn uitzagen. En vanwege haar toegewijde zorgen kreeg Meentje de koosnaam “moedertje” van de spelers. 

Na de verhuis naar Olympia bleef Marcel actief als materiaalmeester. En zoon Eric werd uitbater van de kantine in de Westtribune.

In het boek “100 jaar Club Brugge” werd de toen 80-jarige Marcel geïnterviewd.

“Door mijn zuster kreeg ik al vlug de Clubmicrobe te pakken. Zij vrijde immers met de Clubspeler Jozef Delporte. Ik was dan ook vaak op Club om de trainingen te volgen. En natuurlijk tekende ik ook een aansluitingskaart bij blauw-zwart. Ik was toen nog geen 14 jaar”

 “Vijf jaar later, in 1929, maakte ik mijn debuut. En tot  1945 speelde ik bij het eerste elftal.”

Marcel Van Vyve, tweede van rechts

“Tijdens de tweede oorlog lag de voetbalcompetitie eigenlijk stil. We trainden slechts één maal per week, en die ene training bijwonen was zelfs niet vanzelfsprekend. Het hing allemaal af van de vrijgevigheid van de werkgever.
Gelukkig werkte ik in de blikslagerij van voorzitter Emile De Clerck. We kregen vrij om te gaan trainen, maar de verloren uren moesten we wel nog goed maken na de training.”

 “Toen Firmin Delporte als terreinbewaarder op de Klokke stopte, kreeg ik van de voorzitter het voorstel die job op te nemen. Aangezien ik naast de Klokke woonde, heb ik geen moment getwijfeld. En ik zou even veel verdienen als in de fabriek. Meentje en ik waren in de zevende hemel. We hebben traantjes van geluk weggepinkt. Het waren lange dagen op Club, maar daar hebben we nooit over geklaagd. We deden het graag voor onze Club.”

“Het deed enorm veel pijn om Club te zien verhuizen van de Klokke naar Olympia. We kregen van Club de kans om ook in Olympia conciërge te worden. Maar gezien onze leeftijd zijn we daar niet op ingegaan. Toen heeft Club voorgesteld dat ik materiaalmeester zou worden. En dat moest men me geen twee keer vragen. Zo kon ik ook bij het reilen en zeilen van Club betrokken blijven.”

kaartje van Fernand Goyvaerts aan het “moedertje van de Club”

kaartje van Fernand Goyvaerts aan het “moedertje van de Club” – verzameling van Luc De Smit

krantenartikel via Luc De Smit

krantenartikel via Luc De Smit